قصه های امیرعلی
خیر٬ این یک مثال درباره ی آرایه ی جذاب و پرکاربرد در رد گزینه ی تست های ادبیات کنکور سراسری یعنی "حس آمیزی" نیست! رادیو هفت اسم یک برنامه ی تلویزیونی پر طرفدار است که ساعت ۲۳ از شبکه ی آموزش پخش می شود و تا به امروز حدود دو سال و خورده ای از پخش این برنامه می گذرد.
خب اگر این برنامه را دیده باشید٬ حتما امیرعلی نبویان را هم دیده اید! و اگر امیرعلی نبویان را دیده باشید حتما داستان هایش را هم شنیده اید مگر این که صدای تلویزیون تان در آن لحظات قطع باشد! 
"قصه های امیرعلی" اولین کتاب "امیرعلی نبویان" است. امیرعلی پشت جلد کتابش این چند خط را نوشته:
" من امیرعلی نبویان هستم. متولد دوم فروردین هزار و سیصد و پنجاه و نه. فارغ التحصیل رشته ی مهندسی برق از دانشگاه صنعتی مازندران.
این قصه ها -شکر خدا- "اتو بیوگرافی" نیستند و تمامش ساخته ی این ذهن مشوش ژولیده است!
امیدوارم که دوستان٬ آنچه قلم نحیف و سواد خفیف بنده مرتکب شده را به بزرگواری ببخشند.
راستی قصه ها ادامه دارد..."
کتاب "قصه های امیرعلی" از ۲۸ قسمت تشکیل شده است. راوی تمام قسمت ها پسری است به اسم "امیرعلی" که به تازگی در رشته ی مهندسی برق قبول شده. یک دوست گیج و خنگ به اسم مهران دارد که دقیقا مثل امیرعلی٬ مهندسی برق قبول شده (و دقیقا در همان دانشگاه) و به تازگی گواهینامه هم گرفته و رانندگی می کند. از نظر امیرعلی همزمانی این دو مصیبت٬ سیستم و نحوه ی عملکرد سازمان سنجش و راهنمایی و رانندگی را به شدت زیر سوال برده است!
امیرعلی داستان ما با پدر و مادرش زندگی می کند. خواهرش مریم و شوهر خواهرش فرهاد هم در داستان هستند...
بخش هایی قاطی پاتی از کتاب:
" سفره پهن شد و همه نشستند به صرف شام. شاید چون من کم غذا هستم و بیشتر گیاهخوار٬ این طور می نمود ولی محض احتیاط٬ چشم تان روز بد نبیند! توی ظرف ها جنازه ی تکه پاره ی چند تا حیوان را آوردند و شروع کردند به خوردن! بین این جماعت٬ یک آقای چاقی بود که توی بشقابش پر بود از دست و پای این جانوران که لا به لایش برنج ریخته بود و رویش ماست به قاعده غذای یک هفته ی من! ولی با پشتکاری بی دریغ دنبال "نوشابه ی رژیمی" می گشت!
****
استاد فیزیک که پیرمرد بداخلاقی به نظر می رسید٬ وارد کلاس شد و یک راست رفت پای تخته و اصرار داشت هر آنچه را که نیوتن در طول چند دهه تحقیق و مطالعه کشف کرده بود٬ ظرف چند دقیقه به ما یاد بدهد! از حرکاتش پیدا بود که تنها کسی است در دنیا٬ که از من هم بیشتر غُر می زند.
****
همان طور که می دانیم٬ مرگ شتری است که در خانه ی هر بنی بشری می نشیند و تا مسافر به مرکب سوار نشود٬ ول کن معامله نیست. حقیر٬ نام این نظریه را "نظریه ی جَمَل" گذاشته ام. مرگ٬ شکل های مختلفی دارد: بعضی ها شب می خوابند و صبح بیدار نمی شوند٬ عده ای در اثر ابتلا به بیماری می میرند. بعضی با تصادف و چند نفری هم مثل عمه خانم در اثر کهولت سن.
برخی هم به خرج خود٬ شتری را خریداری می کنند و به رغم میل باطنی شتر٬ آن را به زور در خانه ی خود می نشانند..."
این کتاب را نشر "نقش و نگار" منتشر کرده است. کتاب من دیروز خریداری شده٬ چاپ سوم ۱۳۹۱ و قیمت آن هم ۷۰۰۰ تومان است...
نوشته هایش جالب است... 
یه روز پاییزی تصمیم گرفتم درباره ی کتاب هایی که خوندم، بنویسم... و نوشتم. من هنوز هم می نویسم:)